Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

«Bενετσιάνικα» φανάρια.

....................................................................
H Κέρκυρα έχει (είχε) παράδοση στα «Βενετσιάνικα» φανάρια. Για την ακρίβεια η «συντροφιά» με τους Βενετούς, έκανε τους (τότε) Kερκυραίους να δανεισθούν φόρμες και τεχνικές για την κατασκευή των «φανοστατών» της «χώρας»... και κατά επέκταση και των φαναριών που τοποθετούσαν οι τότε ευγενείς στα αρχοντικά τους. Δείτε τα φανάρια του Λιστόν και το «πεντοφάναρο» για να πάρετε μια ιδέα.
....................................................................
....................................................................
Ένα άλλο είδος που αναπτύχθηκε σαν φόρμα και τεχνική ήταν οι λεγόμενες «καντήλες» των εκκλησιών. Τα Βενετσιάνικα καντήλια (τάματα) του Άγιου, είναι αριστουργήματα του είδους.
Όπου βρείτε παλιές καντήλες και παλιά φανάρια ...φωτογραφείστε τα. Σε λίγα χρόνια δε θα υπάρχουν, θα έχουν καταστραφεί ή θα έχουν αντικατασταθεί από άλλες βιομηχανικές φτηνές απομιμήσεις τους.
....................................................................
....................................................................
Ένας από τους λόγους της εξαφάνισης τους δεν είναι μόνο η φυσική φθορά τους μέσα στο χρόνο... αλλά και το ότι θα παύσουν να υπάρχουν και οι λιγοστοί σήμερα παλαιοί τεχνίτες. Ελάχιστα μαγαζιά - εργαστήρια του είδους υπάρχουν σήμερα και αυτά σε λίγο τελειώνουν. Οι παλιοί τεχνίτες «φεύγουν» και οι νεότεροι δεν μπορούν να αντιπαλέψουν την «φτήνια» tvn μεγάλων πολυκαταστημάτων που πουλάνε απομιμήσεις.
Σε ένα τέτοιο μαγαζί - εργαστήριο βρεθήκαμε πριν λίγες ημέρες. Πραγματικά «το πέρασμα του χρόνου» ήταν εμφανή παντού στο χώρο... όπως άλλωστε εμφανής ήταν και η ηλικία του μάστορα.
....................................................................

....................................................................
Ένας απο τους τελευταίους εναπομείναντες τεχνίτες των περίφημων Kερκυραϊκών πια, «Βενετσιάνικων» φαναριών.

Ο κύριος Μιλτιάδης έστεκε εκεί, καθισμένος στην παλιά του καρέκλα, μπροστά από τον παλιό πάγκο εργασίας, με μερικά εργαλεία ακόμα ακουμπισμένα πάνω σε αυτόν. Έδειχνε να τα δούλευε ...λες και περίμενε κάποιον «γουστόζο» πελάτη του, που του έδωσε την παραγγελία του.
....................................................................
....................................................................
Ακουμπισμένα στο πάγκο εργασίας βρίσκονταν ένας παλιός μεταλλικός Χριστιανικός σταυρός, μία Iουδαϊκή εφτάφωτη λυχνία και ένα μεταλλικό κράνος Φιλαρμονικής από το 1800 τόσο... και βάλε... όλα προς επισκευή, καθαρισμό και γυάλισμα! Παντού ακουμπισμένα λαμαρίνες, τάσια, μεταλλικά ελάσματα κλπ. Παλιές καντήλες κρεμασμένες περιμένανε υπομονετικά ...ποιός ξέρει τί... και πιο εκεί κατάχαμα, κάποια παλιά βενετσιάνικα φανάρια.
....................................................................

....................................................................
Ο μαστρο - Μιλτιάδης έδειξε να χάρηκε που μπήκαμε στο εργαστήριο του όχι γιατί μας «έκοψε» για πελάτες... αλλά επειδή του δώσαμε την ευκαιρία να μας μιλήσει για τη δουλειά του και για τα παλιά χρόνια... Tώρα πια, άξιος συνεχιστής της παράδοσης είναι ο γιός του, ο κ. Δημήτρης, που παλεύει και αυτός μέσα στην οικονομική κρίσι, να κρατηθεί όρθιος, όπως όλοι μας, άλλωστε. Μας καλοδέχτηκε και μας ξενάγησε και αυτός στο μαγαζί του.
....................................................................
....................................................................
Φωτογραφίσαμε (ότι μπορούσαμε να φωτογραφίσουμε) και δημοσιεύουμε τις φωτογραφίες... έτσι σαν φόρο τιμής σε έναν παλιό μάστορα του «είδους», για χάρη του κ. Μιλτιάδη... και για κάθε άλλο μάστορα που έφτασε επάξια, μέχρι τις ημέρες μας, την τέχνη της λαμαρίνας.
Τα τελευταία «Bενετσιάνικα» φανάρια και οι τελευτές «καντήλες» που φτιάχτηκαν από τα χέρια τους, έχουν ήδη, προ καιρού παλιώσει και αυτά.
....................................................................
....................................................................
Όπου δείτε τέτοιο εργαστήριο μπείτε μέσα και γνωρίστε τους λιγοστούς τεχνίτες που απομένουν στο νησί. Συνομιλήστε μαζί τους. Μα πάνω από όλα πάρετε μαζί σας τα παιδιά σας, να δουν και αυτά ...τους τελευταίους εναπομείναντες τεχνίτες των περίφημων Kερκυραϊκών πια, «Βενετσιάνικων» φαναριών... να έχουν να θυμούνται!

PSMavro/Stavriotis

....................................................................